Try it out
Visie

Nog voordat je een lettergreep van de jongste roman van Erik de Gruijter gelezen hebt, heb je als volwassen lezer al een uitvoerige verantwoording achter de kiezen. Blijkbaar voelde Erik de Gruijter wat nattigheid over de ontvangst van zijn roman Exousia. En met reden. Want in dat boek wordt niet bepaald een fraai beeld gegeven van een evangelische gemeente. Binnen de plot, die uiterst spannend is, maakt de student Sander zich los van de gemeente waarvan zijn vader oudste is. En wie eerlijk durft te zijn, geeft sander geen ongelijk. Hij huurt een kamer in een studentehuis Exousia (Grieks voor ‘Macht’). Nadat hij een eed heeft afgelegd, is hij deel van de hechte gemeenschap daar. Ongemerkt gebeuren er in Sander dingen die hem steeds meer vervreemden van zijn ouders, zijn vriendin, en zijn gemeente. Ongemerkt, want alles wat hij doet in het studentenhuis is te beredener en te vergoeilijken. Zo ook de verhouding die hij aangaat met zijn medebewoonster Mirjam. Maar steeds meer komt Sander in de greep van het kwaad. En de evangelische gemeente maakt hierover wel veel woorden vuil, maar heeft geen enkel antwoord hierop. Daar is men gevangen in vormen en holle frasen. In zijn voorwoord vraagt Erik de Gruijter de lezer open te staan voor zelfkritiek. Prachtig natuurlijk, maar daarmee baant hij wel heel erg het pad voor de lezer. Ook in de roman zelf vult hij te vaak in, krijgt de lezer geen ruimte om zelft te ontdekken. Maar misschien kent de auter zijn pappenheimers goed. Dat zou jammer zijn, net zoals het jammer is dat Erik de Gruijter ook in deze verder spannende roman weer eens op de proppen komt met de politie-inspecteur Arends.

Arie Verhoef

Bron: Visie 17 juni 2001
Zoeken!
Uw klantgegevens
Welkom
U bent nog niet aangemeld:
Inloggen
Uw winkelwagentje
Leeg
Aanmelden voor de nieuwsbrief
 
 
Uitgeverij Novapres b.v. Krimweg 74 7351 AW Hoenderloo Postbus 18 7350 AA Hoenderloo
Tel:+31(0)55-5422584