Try it out
Uitdaging

align=center>‘Deel van mijn reizen was overbodig’

Minder preken en meer studeren zou Billy Graham als hij zijn loopbaan mocht overdoen. ‘Ik zou veel dingen heel anders aanpakken’, meldt hij in zijn autobiografie. De beroemdste evangelist van deze eeuw vindt ook dat hij zich soms teveel door de politiek liet meeslepen en te weinig tijd aan zijn gezin, gebed en geestelijke groei heeft besteed. ‘Een deel van de reizen die ik heb gemaakt, was overbodig’.

Graham (79) gaf zijn bijna zevenhonderd pagina's tellende levensverhaal de ook voor de Nederlandse editie gebuikte titel Just as I am, naar het lied dat werd gezongen toen hij op zestienjarige leeftijd zelf, tijdens een campagne van een rondreizende evangelist naar voren kwam om zijn leven aan Christus te geven. Maar 'zoals ik ben' geeft ook de kennelijke bedoeling van zijn boek weer: eerlijk doorgeven wie en hoe hij is. Hij schroomt daarbij niet fouten te erkennen, en verwondert zich erover dat God hem wilde gebruiken. ‘Als ik in de hemel kom, zal mijn eerste vraag aan Hem zijn: waarom ik, Heer? Waarom pikt U een boerenzoon van het platteland eruit om voor zoveel mensen te spreken?’ Hij is ervan overtuigd dat het antwoord op die vraag niet ligt in zijn talenten, intellectuele bagage of professionele organisatie, maar in de keuze en kracht van zijn Zender.

Begrafenisondernemer
Graham bleef consequent vasthouden aan zijn bediening. Ook in zijn biografie kan het niet nalaten het Evangelie enkele malen kort door te geven. De hard werkende boerenzoon uit North Carolina had helemaal geen predikant willen worden, evenmin als begrafenisondernemer. Het leek er in zijn jeugd ook niet op dat 't die kant zou opgaan. Met matige resultaten worstelde hij zich door de middelbare school. Dat hij zich daarna toch voor een bijbelschool inschreef, is misschien hooguit achteraf als Gods leiding te beschouwen. Zijn eerste preek hield hij tijdens die opleiding (in Florida) min of meer tegen wil en dank: ‘Mijn enige repertoire waren vier geleende preken, die ik had aangepast en geoefend." Toen hij voor de kleine gemeente stond, stak hij ze alle vier achter elkaar af binnen acht minuten.

Youth for Christ
Langzaam maar zeker werd hem duidelijk dat God hem riep voor evangelisatie. De doorbraak kwam tijdens zijn vervolgopleiding aan Wheaton College, waar hij ook zijn vrouw Ruth leerde kennen, de dochter van een zendingsarts in China, die ook zelf van plan was naar het zendingsveld te gaan. Toen hij eenmaal besefte wat zijn opdracht was, kreeg hij in korte tijd grote bekendheid. Zijn boek weerspiegelt de omvang van zijn bediening en de bergen (werk) die hij verzette. Graham stond aan de wieg van Youth for Christ, de beweging die hij met een team ondermeer in Europa - inclusief Nederland – introduceerde en was gelijktijdig directeur van een universiteit. Hij diende ook enkele jaren een baptistengemeente, maar kwam er al gauw achter dat het pastoraat niet zijn roeping was. Grahams leven was een aaneenschakeling van reizen, massale campagnes en allerlei initiatieven om mensen bekend te maken met het Evangelie. Hij stichtte een filmmaatschappij en het blad Christianity Today, verzorgde radio- en tv-programma’s en organiseerde congressen, zo- als de twee voor ‘rondreizende evangelisten’ in Amsterdam (tijdens het laatste nodigde koningin Beatrix hem uit op haar paleis).

Sterren
Zijn eerste bijeenkomsten hield hij met een team, waarvan Cliff Barrows en George Beverly Shea toen al deel uitmaakten, onder de vlag van Youth for Christ. Later werden 't grote campagnes voor jong en oud, die een afzonderlijke organisatie vereisten: de Billy Graham Evangelistic Association (BGEA), waarbij Graham -tegen het salaris van een predikant- in dienst trad. Mede door die constructie bleven hem financiële schandalen bespaard. Al in het begin sprak het team enkele spelregels af om veel problemen te voorkomen, waarin menige andere (Amerikaanse) evangelist verzeild raakte. Zo voerde Graham nooit onder vier ogen een gesprek met een (vreemde) vrouw. Zijn eerste in heel de VS geruchtmakende grote campagne werd gehouden in Los Angeles, waar de misdadiger Jim Vaus en verscheidene filmsterren, onder wie Stuart Hambien (die later het lied Daar zijn geen grenzen schreef) tot geloof kwamen. Graham en zijn team wisten niet wat hen overkwam toen de menigte toehoorders elke avond groter werd. De campagne werd week na week verlengd, de tent telkens vergroot - tot de prediker bijna niet meer op zijn benen kon staan van vermoeidheid. ‘Ik was door mijn preken heen en moest elke dag een nieuwe schrijven, waarmee ik zes tot acht uur bezig was.’ Daarnaast had hij dagelijks gesprekken met mensen, interviews en radio-uitzendingen.

Politiek
Graham werd ook bekend door zijn nauwe banden met vrijwel alle presidenten van de Verenigde Staten in de afgelopen decennia. Daarbij waren politieke valstrikken niet denkbeeldig, beseft hij. Politiek is al gauw een twistappel op het kerkelijke erf: voor de één doet men er al gauw teveel, voor de ander te weinig aan. Wie, zoals Graham elke kans aangrijpt het Evangelie te prediken, komt vanzelf in dat spanningsveld terecht.,Dat bleek bijvoorbeeld toen de evangelist achter het IJzeren Gordijn campagnes hield, en zich een ambassadeur van Christus en niet van de Verenigde Staten noemde. "Toch ben ik meer dan eens buiten mijn boekje gegaan", schrijft Graham over zijn contacten met de Amerikaanse presidenten. ‘Een evangelist moet maar één ding doen en dat is het Evangelie verkondigen. Als hij bij puur politieke zaken betrokken raakt, zal hij aan invloed en geloofwaardigheid inboeten. Ik wilde dat ik deze les veel eerder had geleerd.’

Troostrijk
Het troostrijke van Billy Graham, zijn autobiografie ‘Just as I am’ (Novapres; fl 49,90) is dat de Heer grote dingen kan doen door een dienstknecht die óók maar een mens blijkt te zijn en dus op gezette tijden faalt. ‘Hoewel ik veel heb om dankbaar voor te zijn, zijn er ook dingen waar ik spijt van heb.’ De tijdsdruk en de altijd volle agenda waren er de oorzaak van dat hij zijn gezin te weinig zag. Ooit herkende hij zijn dochtertje niet tijdens een campagne waarheen Ruth hem met haar achterna was gereisd. Oud, getroffen door de ziekte van Parkinson en verheugd over de moderne technologie -zoals Internet, waarin hij nieuwe kansen ziet om de boodschap te communiceren-, vraagt hij zich af: ‘Ben ik wel selectief genoeg geweest in het aannemen van afspraken? Ik be- twijfel het. Iedere dag dat ik niet bij mijn gezin was, komt nooit meer terug. Ja, een deel van de reizen die ik heb gemaakt was overbodig.’

Gebed
Ook zijn gezin bleven zorgen niet bespaard. Een zoon raakte aan de drugs, een dochter is gescheiden. Als hij 't over mocht doen, zou hij meer tijd voor persoonlijke geestelijke groei reserveren, ‘dichter bij God proberen te komen, als Christus proberen te zijn. Ik zou meer tijd voor gebed nemen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen. Ik zou meer tijd nemen voor bijbelstudie (…) Voor iemand in mijn positie is het veel te gemakkelijk om de Bijbel alleen maar in te kijken met het oog op een te schrijven preek, waardoor ik over het hoofd zie wat God mij wil vertellen.’ Hij beseft ten volle niet naar de hemel te gaan omdat hij voor massa's heeft gepredikt. ‘Ik ga alleen naar de hemel omdat Jezus Christus voor mij is gestorven en ik voor mijn redding op Hem vertrouw.’

Billy Graham: hij heeft hoe dan ook de goede strijd gestreden en een kinderlijk geloof behouden.

Johan Th. Bos

Bron: Uitdaging maart 1998
Zoeken!
Uw klantgegevens
Welkom
U bent nog niet aangemeld:
Inloggen
Uw winkelwagentje
Leeg
Aanmelden voor de nieuwsbrief
 
 
Uitgeverij Novapres b.v. Krimweg 74 7351 AW Hoenderloo Postbus 18 7350 AA Hoenderloo
Tel:+31(0)55-5422584