Try it out
Lees hoofdstuk 1
Brieven van heer Foulgrin
 
Boek kaft: Brieven van heer Foulgrin

INLEIDING

DE JACHT

Misschien was Jordan Fletcher niet gelukkig, maar dat kwam dan alleen omdat hij naar iets anders verlangde – naar iemand anders, of naar een andere omgeving. Zijn hele leven al had hij het grote geluk nagejaagd. Het leek altijd binnen handbereik, maar keer op keer, als hij het bijna had, ontglipte het hem weer.
Jordan had niet in de gaten dat, terwijl hij het geluk najoeg, iemand anders op jacht was naar hem.

 

HOOFDSTUK 1

KAN HET NIET BETER?

Jordan Fletcher zat zonder overhemd lui achterover in een leunstoel op de zonnige veranda van zijn nieuwe huis in Sunriver, dat zich koesterde in de schoonheid van het hooggelegen woestijnlandschap van Centraal Oregon. Hij had altijd al zo’n speciaal plekje voor zichzelf willen hebben. Nu had hij het – en niemand kon het hem meer afnemen.
Jordan’s vrouw Diane zat een paar meter verderop een roman te lezen, maar ze had net zo goed een paar kilometer ver weg kunnen zijn. Hun werelden waren totaal verschillend. Als het even kon, vermeed hij een gesprek met haar, omdat het toch meestal uitliep op een waslijst van manieren waarop hij haar had teleurgesteld of dingen die hij voor haar moest doen.
Bijzonder arbeidsintensief, dacht hij. Hij snoof de frisse dennengeur op en keek in gedachten verzonken naar de bergtoppen, omlijst door de uitgestrekte blauwe hemel.
Ze kan me er in elk geval niet van beschuldigen dat ik dít verknald heb.
‘Ik ga even naar de winkel.’ Een stem achter hem deed hem opschrikken. Jillian? Het klonk niet als de stem van een klein meisje – maar dat kwam waarschijnlijk omdat zijn rossige dochter al zeventien was.
‘Okay,’ zei Diane flauwtjes, zonder haar ogen van haar roman af te wenden – het verhaal van een leven dat veel boeiender was dan het hare.
Jordan keek misprijzend naar de weinig verhullende outfit van zijn dochter. Hij bromde iets over het niet praten met vreemde jongens, maar ze was al weg. Het leek wel of ze de laatste tijd steeds zomaar verdween, sneller dan zijn woorden haar konden bereiken. Jillian vroeg tegenwoordig nergens toestemming meer voor. Ze vertelde vaak niet eens waar ze heen ging. Hij keek naar de veertienjarige Daniël met zijn strakke zwarte kuif, die afstak tegen zijn bleke huid, en een koptelefoon die aan zijn hoofd vastgegroeid leek te zitten. Hij zat een eindje verderop onder een den te kniezen, omdat zijn beste vriend niet met hem mee kon en hij nu met zijn ouders en zus zat opgescheept. Hij droeg zijn eeuwige zwarte T-shirt met een of andere rockzanger en de woorden ‘Heil Satan’ in bloederige letters erop geprint. Daniël zat in een tijdschrift te staren dat Jordan niet herkende, waarschijnlijk over computers of vampiers of wat dan ook.
Waarom draagt hij toch die stomme laarzen op zo’n hete zonnige dag? Wanneer zou hij eens volwassen worden en zich verantwoordelijk gaan gedragen?
Jordan stond rusteloos op en keek rond, terwijl hij met zijn hand over de gladde leuning van de veranda streek. Hij keek naar de tennisvelden in de verte, waar hij net iemand kon zien die bezig was zijn service te oefenen. Hij tuurde ingespannen om te zien of de man goed genoeg was om hem te verslaan. Tenslotte draaide hij zich om en bekeek het huis aandachtig: zijn meest recente symbool van succes en geluk. De luiken irriteerden hem.
Idioten.
De aannemer had de verkeerde luiken gemonteerd. Hij had erachteraan gebeld, maar nooit meer van ze gehoord. Ze waren nog niet van hem af. Maar ondanks dat was dit een prachtige plek.
Wacht maar tot Hal dit ziet. Bij dit huis vergeleken, lijkt zijn chalet in de bergen op een vakantiebungalow. En het strandhuisje van Matt? Niet te vergelijken. Ik ga een barbecue kopen voor vrijdagavond als ze hier zijn. Een paar kratjes ijskoud bier. Alles zal perfect zijn.

Hij keek naar de lege plek onder de boom waar Daniël net had gezeten.
Nou ja, hij is veertien. Hij heeft geen oppas meer nodig.
Jordan ging naar binnen om zijn attachékoffertje te halen dat op de glimmende eikenhouten eetkamertafel lag. Hij pakte de nieuwe verkoopcijfers van deze maand eruit. Hij had ze al gezien, maar wilde ze nog eens bestuderen. Hij liep terug naar de veranda en ging gemakkelijk zitten in zijn leunstoel, terwijl hij een slokje bitter lemon nam.
Ja, het was echt zo. Hij had meer verkocht dan wie ook. Hij zou weer aan de top uitkomen.
Ik kan nog wel een beetje meer geld lenen, zodat ik die boot kan kopen. Geen probleem.
Het was een fantastisch gevoel.
Ja, fantastisch. Alles is fantastisch. Het kan niet beter.

BRIEF 1

Onze arbeidsovereenkomst

Mijn recent benoemde ondergeschikte Squaltaint,

Ik leg deze instructies vast, ondanks de bange voorgevoelens van mijn secondant Obsmut, die denkt dat het te riskant is. Zoals je gehoord hebt, zijn de gezagsverhoudingen in jouw geopolitieke sector gewijzigd. Deze veranderingen werden versneld doorgevoerd vanwege de overplaatsing van Ashtar, die – stom genoeg – ontrouw is geweest aan Heer Beëlzebub. Ik ben benoemd als commandant van jouw regio. Jij en je kader van zes verleiders vallen nu onder mijn gezag, net als al je huidige onderdanen, inclusief het stuk gespuis Jordan Fletcher, dat aan jou toegewezen is.
In de multi-level marketing structuur van ons koninkrijk val jij nu onder mij. Jouw successen komen op mijn naam, maar ik word ook verantwoordelijk gehouden voor jouw mislukkingen. Zorg dat die niet voorkomen.
Omdat ik gevestigde belangen heb in jouw succes, zal ik heldere adviezen geven en toezicht houden op je vorderingen. Ik zal je helpen om Fletcher te misleiden en te vernietigen. Na onze overwinning zullen we samen de buit delen.
Ik ben een meester in strategie en tactiek. In mijn brieven zal ik je privé-les geven in de schone kunst van het misleiden. Ik zal beginnen met de Basiscursus van Foulgrin, ook wel Verleiding nummer 101 genoemd.
Die halfgeestelijke en halfdierlijke hybriden die deze planeet bewonen, onze planeet, zijn een eindeloze bron van fascinatie en frustratie. Het zijn van die akelige kleine dingen, misvormde, vleesgevulde ballonnen, opgezwollen zakken met een of ander vochtmengsel. Ze zijn absoluut inferieur aan geestelijke wezens en zouden eigenlijk ons moeten dienen – maar de Vijand had ons hun dienaren willen maken!
Als je je bezighoudt met Fletcher of met wie dan ook, onthoud dan dat ze uiteindelijk maar een grondstof zijn, die gebruikt kan worden tegen Hem of door Hem tegen ons. Het zijn wapens die we kunnen hanteren in onze jihad tegen de hemel, die dreigende citadel Charis.
Vergeet nooit waarom we ons burgerschap hebben herroepen – om een nieuw en groter koninkrijk te vestigen: Erebus, dat machtige rijk waarvan de hel slechts de schroothoop is, een getto voor menselijke slaven. (De Vijand beweert dat we hen eens daarheen zullen volgen – ik denk niet dat dat waar is, maar mocht het wel zo zijn, laten we dan eerst zoveel mogelijk schade aanrichten.) Ons koninkrijk wordt elke dag verder uitgebreid met de benige stenen en het bloedige cement van de geliefde beelddragers van de Vijand – inclusief Fletcher, die kakkerlak van jou.
Stel je eens voor, Squaltaint: die rioolratten zitten tussen twee vuren, dat van Erebus en dat van Charis. Skiathorus, wat zij de aarde noemen – die etterende wond, dat kankergezwel in de kosmos – is het slagveld waar twee concurrerende koninkrijken wedijveren om de trouw van nietige mensen. Het is kostelijk dat de meerderheid van hen geen idee heeft van de strijd die woedt. Hoe kunnen ze voorbereid zijn op een oorlog waarvan ze niet eens weten dat ze eraan deelnemen? En hoe kunnen ze een oorlog winnen waar ze niet op voorbereid zijn?
Foulgrins belangrijkste regel: Houd ze onkundig.
De vraag waar het om draait is altijd: hoe kunnen we wraak nemen op de Vijand? Hij heeft ons uit onze woonplaats verdreven, terwijl we het recht hadden om te blijven. Hij verkoos de rioolratten boven ons. Hij maakte ons tot een regering in ballingschap en verdreef ons naar de rand van het geestenrijk, waar we geen thuis hebben totdat Skiathorus gekoloniseerd is.
Wat kunnen we doen om deze Schepper, die op het eerste gezicht onaantastbaar lijkt, pijn te doen?
Als je wat inlichtingen inwint, vind je het antwoord snel genoeg. De Timmerman heeft het onthuld toen hij aan dat stuk gespuis Paulus vroeg: ‘Waarom vervolg je Mij?’ Hij vervolgde niemand anders dan de christenen!
Dat is het. Het is zo eenvoudig, haast te mooi om waar te zijn: door hen te vervolgen, vervolg je Hem. Door uit te halen naar hen – en naar al zijn zwakke en kwetsbare beelddragers – doden we de beeltenis van de Vijand. Nog beter: we doen Hem echt kwaad.
Het gespuis is op zichzelf en van zichzelf volslagen onbelangrijk. Maar omdat de Vijand hen zo waardevol vindt, worden ze voor ons enorm bruikbaar. Zij zijn het doelwit van onze agressie en het middel waarmee we Hem aanvallen. Hoe kunnen we beter de goddelijke ouder pijn doen dan door zijn kinderen te ontvoeren, te hersenspoelen en te martelen?
Kostelijk, vind je niet, Squaltaint? Verlies het doel niet uit het oog als je zit te broeden op een complot tegen Fletcher. Zoals je ongetwijfeld weet, sta ik in heel Erebus bekend als een agent van Beëlzebub met hoge onderscheidingen. Ik ben zelfs zo nu en dan met de Meester op reis geweest toen ik zijn vertrouwensman was. Ik ben een ervaren instructeur als het gaat om tactiek. Mijn wijze advies en raad aan de soldaten aan het front is legendarisch. Je zult ontdekken dat ik veel meer deskundigheid bezit dan Ashtar.
Het is een voorrecht mijn raad te ontvangen. Weet dat velen bereid zouden zijn om hun rechterarm te geven voor mijn advies. Weet ook dat velen inderdaad hun rechterarm kwijt zijn geraakt, omdat ze mijn raad in de wind sloegen.
Ook al heeft Obsmut zijn bedenkingen, ik vind dat een schriftelijke correspondentie met mijn ondergeschikten veel voordelen heeft boven de gebruikelijke manier van communiceren. Mondeling gaan vitale elementen verloren, en bovendien kun je de boodschapper nooit helemaal vertrouwen. (De Vijand heeft het oneerlijke voordeel dat Hij op meerdere plaatsen tegelijk aanwezig kan zijn. Wij moeten maar zien hoe we ons redden.)
Onze methoden om gedachten te projecteren blijken ook niet zonder gebreken te zijn. Vijandelijke strijders – die hielenlikkers met wie we vroeger samenwerkten – vangen soms onze berichten op. En zo nu en dan vertroebelen onze emoties – vooral woede – onze gedachten en dan ontstaan … ongelukkige misverstanden.
Squaltaint, ik heb je cv hier voor me liggen. Ik zie dat je maar matig succes heb gehad met die achtendertig rioolratten die aan jou zijn toegewezen in de afgelopen zeven eeuwen. Niet minder dan zes van hen werden christen en het lukte je niet om er meer dan drie te weerhouden van het dienen van de Vijand.
Mijn eisen zijn hoger dan die van Ashtar en ik tolereer geen mislukkingen. Geloof me als ik zeg dat het voor je eigen bestwil is als je aan mijn eisen voldoet. Ga aan mijn voeten zitten en leer van me, anders zal ik je bij het avondeten verslinden. Een wetenschapper moet de ratten in het laboratorium allemaal kennen, anders weet hij niet hoe hij ze het beste kan gebruiken. Geleid door mijn scherpe blik zul je leren je menselijke prooi te begrijpen. Je zult leren hoe je ze moet besluipen en je zult de scherpe instincten van een roofdier ontwikkelen.
Ik verwacht dat je onmiddellijk gedetailleerde informatie over Jordan Fletcher aanlevert. In mijn volgende brief zal ik je onderwijzen in mijn methode van groepsgewijze verleiding. Vergeet niet dat ik te allen tijde een bezoek kan brengen aan het front. Onaangekondigd.
Om je op weg te helpen, geef ik je hier Foulgrins vuistregels:

  1. Verlies je doel nooit uit het oog – het onderwerpen van Fletcher.
  2. Zoek precies het juiste lokaas – iets wat uitstekend bij hem past. Zorg dat het haakje goed verstopt zit.
  3. Gebruik zoveel mogelijk aas. Als hij het ene aas voorbij laat gaan, zal hij bijten in het volgende, of misschien gaat hij zijn hele leven lang van het ene aas naar het andere.
  4. Doe beloften en maak er zo nu en dan een waar, zodat hij niet ontdekt dat het doorgestoken kaart is.
  5. Verleid je prooi met alles wat hij wil hebben, maar geef hem alleen wat jij hem wilt geven. Verleid hem, vertroetel hem, verzeker hem ervan dat alles goedkomt, en mest hem zo vet voor het altaar van Heer Satan.
Als je om de een of andere reden niet bekend bent met mijn vroegere campagnes en onderscheidingen, dan moet je mijn levensverhaal van zestig pagina’s maar eens lezen, dat ik bij deze brief gevoegd heb. Het vat een klein deel van mijn prestaties in de afgelopen millennia samen. Ik stuur ook de erkende klassieker De 66 Verleidingstrucs van Foulgrin mee. Lees, huiver en wees volgzaam.
Er zijn vele redenen waarom je mijn orders op moet volgen. De eerste reden is onze gemeenschappelijke verplichting om wraak te nemen op de Vijand en agressie uit te oefenen tegen de rioolratten. De tweede reden is de straf die ik je zal geven als je mij teleurstelt. Ik zal je overwinningen met je meevieren, maar als je faalt, zal ik je zwaar tuchtigen. Genade is de zwakte van de Vijand – niet dat van mij.
We sluiten de enige vorm van bondgenootschap die in Erebus standhoudt: een coalitie van wederzijds eigenbelang. Dit bondgenootschap voorkomt dat ons huis tegen zichzelf verdeeld raakt. We zullen er allebei voordeel bij hebben als je Fletcher misleidt en vernietigt. Zolang je dat doet, zullen wij het prima met elkaar kunnen vinden.
Als ik tegen jou spreek, zal ik uitleggen, verduidelijken en verlichten. Als ik het tegen de rioolratten heb, dan verberg, verduister en versluier ik. Je moet eerlijk zijn tegen mij en oneerlijk tegen hen. Draai deze twee dingen nooit om. Ik zie gretig uit naar je eerste verslag.
Onthoud dit, Squaltaint, het gespuis is er weliswaar in geslaagd de demonen uit hun alledaagse gesprekken te verdrijven, maar het is hen niet gelukt ons uit te bannen uit hun dagelijks leven.
We kunnen ons werk het beste in het donker doen.

Ongetwijfeld je meerdere,

Heer Foulgrin

Recensies uit de krant
15-12-2001Frontaal
3-1-2002Herstel
4-1-2002Opwekking Magazine
30-1-2002Reformatorisch Dagblad
8-2-2002Het Katern
1-7-2002Stichting Nederlandse bibliotheekdienst
31-8-2002JBB
1-1-2003Kivive
Recensies van lezers
NaamHugo
Rapportcijfer8
RecensieWe hebben het allemaal wel eens: 'Stemmen die ons het zwijgen opleggen of stemmen die ons juist vermanen... Om maar te zwijgen van de stemmen die ons van God afhouden... Dit boek geeft een helder beeld van de werking van duivelse machten in ons leven weer, waar we mee aangevallen kunnen worden. Het is een boek, wat 'eng' lijkt te zijn, maar wat héél veel nadenken geeft om de wapenrusting van God te verkrijgen in ons leven... Prachtig omschreven als je hier van prachtig mag spreken.. Moet dat geen streven van iedereen zijn...
NaamLeo
Rapportcijfer10
RecensieEen echte aanrader is het om dit boek te lezen. Randy Alcorn laat ons zien hoe de duistere krachten ons doen en denken kunnen beinvloeden, en wat voor jou de gevolgen zullen zijn als de satan zijn overwinning krijgt. Als je dit boek hebt gelezen mag je blij zijn dat je nu nog, zoals Alcorn het noemt, leeft in de wereld van de herkansing.
NaamHennie
Rapportcijfer10
Recensieinderdaad om de strijd te winnen moeten we ook de tegenstander kennen. als je dit boek leest heb je het verlangen die ellendeling geen enkel plezier meer te doen. mooi om op deze manier de sluwe en valse manier van de vijand te herkennen.
NaamGerwin
Rapportcijfer8
RecensieIndrukwekkend boek waarin Alcorn de strategie en tactiek van demonen beschrijft. Wij 'Inferieure' wezens ratten die God verkozen heeft boven hen oppermachtige geesten, het onbegrip van de duivel daarin maar ook het feit hoe geweldig God is dat Hij inderdaad voor ons is en de strijd het rondrazen van demonen hier op aarde een verloren strijd is. "Zie ik maak alle dingen nieuw!" (Openbarig 21:5). Bij het lezen sloeg er enige saaiheid bij mij in, na het zoveelste hoofdstuk over de werkwijze van Foulgrin was het mij wel duidelijk. En wat Alcorn beschrijft is denk ik nog maar een inferieure voorstelling van de macht en kracht van demomen.
NaamArjan van Werven
Rapportcijfer10
Recensieduidelijk is waarneembaar dat de heilige geest de schrijver heeft geinspireerd, zelf heb ik ook een boek geschreven waarin ik duidelijk probeer te maken dat niet God maar satan verantwoordelijk is voor de ellende op aarde, echter ik kan niet in de schaduw staan van randy algorn en vermeld daarom de titel niet. iedereen die brieven van heer foulgrin leest krijgt een kans van de Heilige God op een presenteerblaadje, doe er wat mee, gr Arjan van Werven.
Zoeken!
Uw klantgegevens
Welkom
U bent nog niet aangemeld:
Inloggen
Uw winkelwagentje
Leeg
Aanmelden voor de nieuwsbrief
 
 
Uitgeverij Novapres b.v. Krimweg 74 7351 AW Hoenderloo Postbus 18 7350 AA Hoenderloo
Tel:+31(0)55-5422584