Try it out
Lees hoofdstuk 1
Altijd lief
 
Boek kaft: Altijd lief

Babymassage

‘We zouden nog één ding kunnen proberen’, had de kinderarts gezegd, maar zijn weifelende toon had het mij al haast onmogelijk gemaakt erop te kunnen vertrouwen dat dit ons wel zou kunnen helpen. In het gesprek hieraan voorafgaand had ik, bijna wanhopig, mijn beklag gedaan over het urenlange huilen, dat nooit meer leek te stoppen en mij volledig uitputte. En hij, begaan met ons veel te vroeg geboren kind, had voor de zoveelste keer mij gerust proberen te stellen met de verklaring dat veel prematuren nog lang last houden van zo’n slechte start en dat ze gebaat zijn bij veel extra zorg en liefde. Maar dit keer had ik hiermee geen genoegen genomen. Vastberaden uit te zoeken waarom dit kind mij met zijn gehuil, in die paar maanden dat hij nu uit het ziekenhuis was, veranderd had van een troostende moeder boordevol benodigde liefde en zorg, in een onzekere, labiele robot, die haar dagen vulde met het automatisch oppakken, wiegen en strelen van iets dat soms al bijna geen baby meer leek. Mijn tranen hadden hem tot actie gedreven en hij had het rustig slapende kind aan een lichamelijk onderzoek willen onderwerpen. De door mij geschetste situatie werd hem daarbij ernstig duidelijk gemaakt door het kind, dat toen het wakker gemaakt werd hevig begon te krijsen en zich zo overstrekte dat het van de onderzoekstafel dreigde af te rollen. Hij had mij daarop bijna direct met het krijsende kind en een stapeltje kleren achtergelaten en mij zo voor een haast onmogelijke opgave geplaatst. De automatische piloot was in werking getreden en het aankleden werd onder monotoon geneurie voltooid, terwijl het kind zich driftig in allerlei bochten kronkelde en zich schor schreeuwde.
Eenmaal terug aan het bureau, had de arts de tijd genomen het dossier nog eens goed te bestuderen. ‘Hij blijft inderdaad extreem prikkelbaar’, luidde zijn diagnose boven het hysterische gekrijs uit, ‘ondanks de verandering van voeding, het inbakeren en het hangmatje.’ Zichtbaar geïrriteerd door het aanhoudende gehuil (en misschien ook wel door zijn eigen onmacht), had hij zich voorover gebogen naar het ontroostbare kind en de huilende moeder, en had weifelend gezegd: ‘We zouden nog één ding kunnen proberen.’

De fysiotherapeute, die mij de babymassage gaat leren, komt gelukkig bij mij thuis. Een kordate, kleine vrouw, die mij moed inspreekt met: ‘We gaan dit gewoon doen en dan zal je zien dat hij zich veel beter kan ontspannen.’ Ik wil het best proberen, zoals ik alles wel zou willen proberen uit liefde voor mijn kind.
Ik heb mijn twijfel weg laten nemen door haar: ‘Geloof me maar, alle kinderen vinden dit heerlijk!’ en heb de voorbereidingen getroffen. In de intieme babykamer, heb ik de verwarming lekker hoog gezet. Er klinkt een ontspannen muziekje en zacht geurende babyolie staat klaar. Er liggen kussens op de grond en een dikke, zachte handdoek er bovenop. Het rolgordijn houdt het meeste felle zonlicht buiten.
‘Doe je sieraden maar even af,’ zegt ze, ‘dan zal ik hem vast beneden uit de box halen.’
Ik kijk het kamertje rond en word overvallen door warme herinneringen. De komst van een kindje was zo gewenst na die miskraam en al die andere problemen, dat we dagenlang bezig zijn geweest met het inrichten van dit perfecte babykamertje. Uit de zorgvuldig uitgekozen meubeltjes spreekt onze liefde voor het kindje dat ons geluk compleet zou maken. En in elk detail lees je de hoop op een mooie, zonnige toekomst.
In het geboortekaartje gaven we daar woorden aan:

Een stille wens
werd een diep verlangen,
jij hebt onze hoop
door geluk vervangen.

En toen was je daar. Veel te onverwacht vroeg en bijna te klein om te blijven leven. En je huilde.
Zoals je nu ook huilt, als de fysiotherapeute met jou de trap op komt. Je lijkt wel uit haar armen te willen springen. Dus neem ik je maar snel over. ‘Probeer hem maar te troosten,’ zegt ze, ‘we kunnen alleen beginnen als hij rustig is.’
En daarmee vraagt ze nu juist datgene wat ik niet kan. Wat ik al maandenlang probeer door je vast te houden, te wiegen en te strelen. Door voor je te neuriën en met je rond te lopen. Net zolang dat ik er zelf haast bij neerval. Maar jou troosten kan ik niet.
Ze kijkt toe hoe ik je dan maar ga uitkleden, een lastig karwei als elke spier in jouw kleine lijfje gespannen lijkt. De kamer is ineens veel te warm. En ik heb ook niet voldoende licht.
Je huilt hartverscheurend. Maar als ik je in je luier op de warme handdoek neerleg, ben je plotseling stil. Dat het achtergrondmuziekje al was afgelopen valt me nu pas op.
Ik probeer mijzelf bij elkaar te rapen als ik op de kussens naast jou ga zitten.
‘Neem gerust de tijd’, zegt ze. In haar stem klinkt opluchting door. Ik kijk naar je. Je hoofdje ligt op dat mooie randje dat ik in de handdoek borduurde. Ik zie je borstkastje hijgend op en neer gaan, je handen zijn tot vuistjes gebald.
‘Smeer hem maar een beetje in’, zegt ze, me de olie aanreikend. Om me te ondersteunen legt ze haar hand op mijn schouder.
Maar als mijn bleke, vermoeide handen, jouw paarse, onrustige lijfje raken, zien we je verstijven. En het gehuil zwelt weer aan. De hand glijdt van mijn schouder. Boos word ik ervan, woedend. Ik bijt haar toe: ‘En ik dacht dat alle kinderen dit heerlijk zouden vinden.’
Langzaam komt haar antwoord, elk woord onderbroken door een diepe snik van jou, alsof je onderstreept wat zij mij zo pijnlijk duidelijk maakt: ‘Maar dit kind wil niet worden aangeraakt.’ En ik zie de verbijstering in haar ogen.

Recensies uit de krant
1-4-2004De Korenaar
19-5-2004Stichting Nederlandse Bibliotheekdienst
1-6-2004Charisma
1-6-2004Reveill
5-2-2005De Christenvrouw
2-5-2005Verpleegkunde Nieuws
2-5-2005Bibliotheek-evang.gem.Beverwijk
2-5-2005Echo
2-5-2005Groei
Recensies van lezers
Naamcarmen
Rapportcijfer10
Recensielieve tante rianne! ik wil ff zeggen dat het een heel mooi boek is en ik geef een 10! een kus van carmen
Naamalexandra
Rapportcijfer10
Recensievet mooi!
Naaminge en dolf
Rapportcijfer10
RecensieLieve Rianne, We zijn nog altijd onder de indruk van je schrijfkwaliteiten. Succes met de verkoop van je boek en veel plezier met het schrijven van je volgende boek(en)!!! Dolf en Inge
Naamiemand
Rapportcijfer10
Recensiehoi rianne leuk en mooi boek knap gedaan
Naamcarolien
Rapportcijfer10
RecensieHoi rianne. Wat indrukwekkend allemaal. Ik hoorde van de week pas op koor dat je dit boekje had geschreven. Heel veel succes met je 2e boekje. Liefs van carolien van der starre (laag mid)
Naamwillemien
Rapportcijfer9
RecensieHi Rianne Zoals je al weet vind ik het een prachtig boek. Als ik het lees, zie ik het voor mijn ogen gebeuren. Succes met het schrijven van je volgende boek (-en). Liefs, Willemien
NaamIngrid
Rapportcijfer10
RecensieLieve Rianne, Van harte met je boek. Heel veel succes en hopelijk wordt het een beststeller in Nederland. Liefs Ingrid, Adri, Jonicka en Daniek.
NaamFrank
Rapportcijfer10
RecensieZeer goed boek! ik vond het zowel grappig als ontroerend tegelijk. Ik heb zelf een lichte vorm van autisme (Asperger) en sommige dingen waren erg herkenbaar. Veel succes met het boek!
Naammonique
Rapportcijfer10
RecensieMet bewondering heb ik bovenstaande verhaal gelezen. Prachtig zoals je je belevenissen met Manuel hebt verwoord. Ik ga graag de rest van het boek lezen!
Naamtante Rina
Rapportcijfer10
Recensiegeweldig Rianne, sterkte en liefs van Henk en Rina uit Kamerik
NaamCaroline Balkenende
Rapportcijfer10
RecensieHoi Rianne, Met veel bewondering je boek gelezen. Wat een liefde voor Manuel gaat daarvan uit. Je bent een kanjer! tot donderdag.
NaamGerco & Simone
Rapportcijfer10
RecensieWe zijn zoooooooo trots!!! Geweldig dat je op deze manier aan iedereen duidelijk kunt maken hoe het leven voor Manuel is en hoeveel tijd en energie er van jou af dient te komen. Misschien nu dan een klein beetje de waardering die je al zo lang verdient!? Voor iedereen die nog twijfelt of het boekje de moeite waard is... niet doen, gewoon kopen... je leest het in één adem uit!!! Tot vanmiddag als we ons exemplaar (en die voor onze vrienden - perfecte aanrader als kado) op komen halen! Dikke kus van ons...
NaamEls Top
Rapportcijfer9
RecensieEen aangrijpend boek,zo uit gevoel en liefde geschreven. Rianne, ik vind je een KANJER. En voor Manuël blijft een warme plaats in mijn hart.
NaamConny
Rapportcijfer10
RecensieLieve Rianne, Met tranen in mijn ogen lees ik je eerste hoofdstuk, wat ontzettend herkenbaar. Ga zeker de rest ook lezen!!! Je weet dat ook wij een tevroeg geboren kindje heb gekregen. Ik ben lid van de vereniging van ouders van couveuse kinderen en ga daar zo gelijk een mailtje naar toe doen om jouw boek te promoten. Weet nu al dat zij het ook een goed en herkenbaar boek zullen vinden. Zet hem op je bent een kanjer en Manuel ook! Liefs Conny (en ook de groetjes van Tom en Björn)
Naamalie
Rapportcijfer10
Recensielieve Rianne WAT EEN BOEK ; ontroerend, herkenbaar ,en zo vol liefde over dat moeilijke wereldje van manuel, dank je wel Rianne en Manuel voor dit pracht geschenk. En ik weet zeker ergens diep in dat koppie weet manuel voor mijn mamma ben ik altijd lief ook al kan hij dat onmogelijk laten zien of verwoorden, hij weet het. ik hou van jullie.
NaamElly
Rapportcijfer10
RecensieLieve Rianne en Manuel. Wat een prachtig geschreven boek Rianne. Gefeliciteerd. Heel veel liefs voor jullie allebei.
NaamIna Burger
Rapportcijfer10
RecensieIn een dag heb ik je boekje uitgelezen Rianne. Tussen mijn werk door moest ik het steeds weer pakken en erin lezen ,het heeft me erg aangegrepen. Er was veel herkenning omdat ik er zelf ook een deel van meemaak in mijn eigen leven . Dit boekje zal veel gaan betekenen voor heel veel mensen. Ik ga het doorgeven aan ouderverening dit koningskind.Bedankt Rianne!
Naamtante Rina en ome Henk
Rapportcijfer10
Recensiedat is in één adem uitgelezen Rianne, door allebei. Wat treffend en bewogen geschreven. je weet dat ik ook over Bob een scriptie geschreven heb, maar dat is niks vergeleken met jou werk heb het ook aan een begeleidster vsn een tehuis , die met deze kinderen werkt laten lezen. haar reactie was, duidelijk door een moederhart geschreven, met heel veel geduld en liefde helaas kan ik dat nog niet zo, veel minder geduld en veel strakkere lijn. nu ligt het bij de volgende en zondag krijgt Marije het mee. ik zal vragen of zij er wat kan verkopen, oké veel liefs, heel veel sterkte, geniet van Turkie" en HOUD VOL, het is en blijft jouw kind, je leven lang. kus kus , tante Rina
NaamKaren
Rapportcijfer10
RecensieHai Rianne, mijn moeder (jouw tante Janneke) heeft mij het boek gegeven en ik ben er direct in begonnen. Nu ik het uit heb moet ik zeggen dat je een geweldig stukje van het leven als moeder van zo'n bijzondere zoon hebt neergezet. Jouw verhaal en dat van Manuel is ontroerend, aangrijpend, verduidelijkend en echt. Maar soms ook grappig, logisch en confronterend. Ik denk, weet dat er veel mensen zullen zijn die uit dit verhaal herkenning en steun halen. Ik wens je veel succes met je tweede boek en kijk er erg naar uit. Groetjes Karen.
Naamheleen navis
Rapportcijfer8
Recensieik moest het boek voor school lezen en als ik heel eerlijk ben leek het me eerst niks maar toen met het boek begon was het geweldig! ik heb een goed cijfer voor mijn boekverslag gekregen. nog bedankt!
NaamBix Döhne - Cost BUdde
Rapportcijfer10
RecensieNet je boek in één adem uitgelezen. Geweldig leuk beschreven en ook heel herkenbaar. De manier waarop jij het op papier hebt gezet is zo treffend! Zelf hebben wij ook een autistische zoon, die inmiddels al 26 is. Ook wij hebben er op een gegeven moment voor moeten kiezen om de verzorging uit handen te geven en dat was heel erg zwaar. Gelukkig is hij heel goed terecht gekomen. Sinds een maand woont hij nu helemaal zelfstandig. Nou ja, één keer per week komt er iemand vanuit zijn vorige woonvorm kijken hoe het gaat. Ik ben apetrots dat hij zo ver is gekomen. Hij rijdt zelfs auto! Dat is zijn hele leven zijn droom geweest. Dat hij die droom heeft kunnen realiseren is natuurlijk fantastisch. Ik hoop dat ook voor Manuel en jou, jullie dromen uitkomen. Veel geluk voor de toekomst en laat niet de hoop varen, want soms kom je veel verder dan dat je ooit voor mogelijk hebt gehouden. Bix.
Naaminge jans
Rapportcijfer10
Recensiehoi rianne! ik ben een student van de pabo in nijmegen, en ben op dit moment aan het afstuderen. Ik ben erg geinteresseerd in PDD-NOS en wilde hier meer over weten, en zo ben ik op McDD gekomen. Ik had hier voorheen nog nooit van gehoord, en kon me er weinig bij voorstellen. Omdat dit onderwerp echt mijn belangstelling trok, vooral ook omdat er nog vrij weinig van bekend is, was ik heel erg enthousiast toen ik hoorde dat je hier een boek over geschreven hebt... Werkelijk het heeft me aangegrepen!! wat een fantastisch boek.. ik kon het me helemaal voorstellen zoals je alles beschrijft.. Echt, ga zo door, ik weet zeker dat je heel veel mensen hier mee helpt, mensen die geinteresseerd zijn in het onderwerp, maar ook mensen die zelf een kind met deze stoornis hebben! Voor mij zelf heeft het ook heel erg veel nut gehad en ik heb er dankbaar gebruik van gemaakt!!! GA ZO DOOR!!! groeten inge jans
NaamSandra
Rapportcijfer10
RecensieHallo Rianne, ik loop stage bij sterk gedragsgestoorde licht verstandelijk gehandicapten en voor mijn afstudeeropdracht maak ik een pictogrammenbord voor een autistische cliënt. In mijn onderzoek, die moest voldoen aan 4 bronnen, heb ik uw boek gelezen. U geeft een duidelijk beeld over het leven van een autist en dat van de ouders. Uit de verhalen die u beschreef heb ik erg veel gehad, niet alleen voor mijn afstudeeropdracht maar ook in de begeleiding en omgang met een autist. U mag trots zijn op hetgeen wat u bereikt heeft; u heeft een verhelderend, ontroerend en leerzaam boek uitgebracht. Niet alleen ik maar ook andere mensen zullen hier veel baat bij hebben. Echt onwijs goed beschreven! Geniet van het leven! Groet Sandra
Naamsaskia
Rapportcijfer10
Recensiehey rianne ik kan niet anders zeggen dan aangrijpend. ik had hem in een keer uit gelezen. groeten saskia
Zoeken!
Uw klantgegevens
Welkom
U bent nog niet aangemeld:
Inloggen
Uw winkelwagentje
Leeg
Aanmelden voor de nieuwsbrief
 
 
Uitgeverij Novapres b.v. Krimweg 74 7351 AW Hoenderloo Postbus 18 7350 AA Hoenderloo
Tel:+31(0)55-5422584